Beetje raar dagje. Best relaxed, maar beetje ziekenboeg. Peter heeft last van zijn schouder (al heel lang, maar vandaag toch écht. Schilderplan ging niet door.) Bente heeft echt flinke koorts. Na een nacht van ijlen en koorts en paar keer wakker worden is ze er wel hangerig van en slaperig maar verder geen viezigheden of erge dramatiek.
En Elske haar tweede ondertandje komt ook meteen maar door.
Hoppakee!
Nou ja. Wilde ik toch even met u delen. Reacties op de vorige posts doen me goed, dank.
Archive for January, 2010
Saturday Night
10
comments
Nu even niet!
Hè, lekker, je hart luchten en dan steunbetuigingen krijgen:) Dank!
Weet je wat het is. Als je drie kleine kindjes hebt, dan móet je organiseren. Plannen. Ritme, regelmaat, structuur. Eén kind moet naar school, de ander naar peuterzaal (2 dagdelen p/wk) en een baby, die wil je graag lekker laten slapen en spelen in haar eigen ritme. Bente mocht dat ritme zelf bepalen. Wat was dat een ideale situatie. Elske moet nu mee in ons ritme.
Ik bezit al deze organisatorische talenten niet van nature. Ik ben een chaoot, ik ben van de impulsieve acties, ik heb een aversie tegen dingen die altijd hetzelfde moeten gaan. En totdat Bente naar school ging deed ik alles lekker relaxed en vooral wanneer het mij uitkwam.
Dat kan nu dus niet meer. We zijn in een nieuw leven geslingerd, we moeten weer dingen. Het is ‘s ochtends om half 7 Dag en het gaat door tot ‘s avonds 7 wanneer de kinderen in bed liggen. Ik moet plannen wanneer Elske mag slapen en wanneer ze mee moet om Bente te halen/ brengen, ik moet mijzelf en drie kindjes laten eten binnen een bepaalde tijd, en ze moeten allemaal telkens weer in het winterspul gehezen/ uitgekleed worden om op tijd ergens te zijn. Bovendien zitten we nu in een periode dat Elske ‘normaal’ mag moet leren eten, groente en fruit, een boterham zelfs, en dat kost ook weer de nodige tijd en aandacht.
Dat gaat allemaal prima hoor, ik wen al aan het ritme. En ik weet heus wel dat ik niet de enige mama ben die dit gehijs en gesjouw elke dag weer ondergaat. Maar het vermoeit mij wel. (En het slokt mij helemaal op. Terwijl ik ook weer heel erg behoefte krijg aan een plan voor mijzelf, een stukje hélemaal Mieke en niet alleen Mama-Mieke. Er is nu even geen tijd voor, ik ben ‘s avonds te moe en overdag te druk en ik vind het moeilijk om daarin te berusten.) Ik ben in de maand januari al zo’n 5 kilo afgevallen, alleen al door het heen-en-weer fietsen!
Maar ik ben er ook achter gekomen dat je zo veel meer gedaan krijgt op een dag, als je ‘s ochtends meteen even doorgaat bij thuiskomst.
Dus. Ik wéét wel, het is even wennen aan een nieuw ritme. En mijn Mieke-tijd komt nog wel. Maar momenteel zijn mijn reserves een beetje op. Na 7 uur ‘s avonds ben ik wel klaar, vind ik. Maar dat vind Elske nog niet helemaal. En daar gaan we nu actief aan werken. Toen ze vannacht om 1 uur van zich liet horen gaf ik Lief een por, of hij even wilde troosten. Dan kom ik niet in de verleiding om toch te voeden. Bovendien raakte ik al geïrriteerd van haar stemgeluid, is niet goed hè? Maar ik ben verkouden, ik heb spierpijn van dat gefiets. Ik ben geestelijk en fysiek uitgeput ‘s avonds. En kon het leed van mijn kindje er even niet bij hebben.
Maar. Vandaag was Bente vrij in verband met een studiedag van de juffen. En ik bombardeerde de dag tot een Echte Pyamadag toen duidelijk werd dat het geen ‘buitenspeelweer’ zou worden vandaag. We zijn met z’n drieën in protest! Timme vindt het geweldig. “mette pilama!?! OpdeBouwer?!* YESS!” Elske is in een best humeur. Haar eerste tandje is er een beetje door en ze zingt “dadadabadababada” terwijl Bente ontzettend fijn en lief speelt en zich om haar zusje heen beweegt met dekens en kussens en knuffels en speelgoedjes. We knuffelen, dansen op TouTube filmpjes- vooral muziekjes van Kyteman. Elske at een klein beetje brood en een zelfgemaakt perenhapje. Dadelijk gaan we cakejes bakken. Alles in de pyama. Wedden dat we er na het weekend weer helemaal tegenaan kunnen?
En vanavond eten we pizza.
*Timme heeft een Bob de Bouwer pyama.
10
comments
Help, een tand! (en hoe deze Moeder tot de max dreef)
Goed. Het was knettergek gisteren. De aangekondigde komst van Nienuh, Mads en Miriam spoorde me aan de kamer eindelijk te stofzuigen en dweilen, de keuken te doen en de wc en de keuken. Vóór tien uur was ik daarmee klaar. En was dus de monteur al bezig met mijn boiler, die dienst weigerde. Na de lunch gingen de meiden en Mads weg en kwam vriendinnetje Yente spelen bij Bente. Die werd op tijd, even voor vieren, weer opgehaald waarop ik met vooruitzienende blik gelijk maar aan koken begon (na lang wikken en wegen vond ik de makkelijke weg, pizza in oven schuiven, niet gerechtvaardigd na de vorige dag al patatjes te hebben gegeten. Met broccoli en vis weliswaar, maar toch.) Het koken ging niet gemakkelijk omdat Elske maar lag te gillen en krijsen in de box, op de arm wilde ze. Madameke bekijkt het maar! Dacht ik. En toen voelde ik toch even voor de zekerheid aan dat tandvlees. Waar ik een puntje voelde. NEE! Echt?! Goed, Bente kreeg pas een tand bij 10enhalve maand. Timme met 8 maanden. Elske dus met goed 6 maanden al. Prepare, woman! Elske haalt mij in, ik moet wel bij de les blijven…
Goed. Om tien voor zes stuurde ik twee vieze kindjes, waarvan de jongste zojuist zijn avondmaal had uitgekotst wegens te grote hap, de trap op, onder de douche. Waste haren, spoelde af, kleedde ze in pyama, las voor uit het schildpadboek van Eric Carle, want lekker snel klaar, en zat om half 7 beneden met een krijsende Elske die weer rustig werd van de borst. En daar zat ik nog toen Peter thuiskwam. Dat was maar ene halfuurtje later hoor, maar ik kwam niet meer van de bank. Toen Elske om half tien weer wakker werd besloot ik haar nog één keer te voeden voor de nacht, en dan maar in mijn eigen bed, kon ik meteen in slaap vallen.
Het sneue is… dat deed ik. En toen Peter haar later terug legde in haar bedje werd ze wakker en begon weer te krijsen. Dat heeft ze blijkbaar bijna een uur gedaan, ik heb niets meer gehoord.
Om half 4 werd ze weer gillend wakker en ik heb haar verschoond, zetpil gegeven, dentinox op de rottige plek maar ze was ontroostbaar. En ik had er geen puf voor. Geen voeding, niet aan de borst. Mijn max is bereikt. Na een (heel. lang.) half uur (na een kwartier heb ik ‘r nog een aai gegeven. en een kusje. en het muziekje nogmaals aan gedaan.) was ze stil.
Zucht. Ik ben zo kláár met die nachtvoedingen. Ze hefet ze ook, qua voeding, echt niet nodig. Ik trek het niet meer met mijn drukke dagen. Het is alleen zo sneu en jammer voor Elske dat mijn grens daarin bereikt is op het moment dat zij juist die borst zo goed kan gebruiken als troost…
Vandaag zal ik haar maar flink knuffelen.
En nu ga ik als de wiedeweerga douchen, ik moet twee kindjes naar school brengen en daarna ga ik met Elske naar Senn, die heb ik sinds zondag niet meer gezien… Wat zal hij veranderd zijn…
(Oh, wat een opluchting, effe bloggen. ‘t Spijt me dat er niet even wat gezellig beeldmateriaal bij zit. Volgende keer weer, oké? Dank voor het doorbijten!
)
12
comments
Kaart voor Senn
Dit is ‘m. Gefotografeerd met mijn telefoontje. Die dut’ zo gek nog niet!
Ik ben een beetje verliefd op dit kaartje. En dat is een goed ding, als je een beetje verliefd bent op iets wat je hebt gemaakt. Dat je telkens weer eventjes gata kijken. En dat er een glimlach verschijnt op je gezicht, als je het ziet. Dat is iets heel goeds.
Het is het kaartje dat ik voor mijn eigen kindjes had willen maken, maar dat er niet kwam omdat ik bij mijn eigen zwangerschappen amper de moed bezat om iets te maken. En mijn logge, moede lijf het me niet toestond om die ontwerpen uit te werken. Een vol hoofd, een vol lijf, zoiets.
Anyway. Ik vind dat mijn kaartjes steeds mooier worden. Wat vindt u?
13
comments
Elske’s check up

Vandaag weegt Elske 8245gram en is 67,5cm lang. Hoofdomtrek is 42cm. Ze is nu ruim 6 maanden oud.
We stonden uiteraard zó weer buiten. De arts constateerde net als ik een prachtig vrolijk en lief meisje. Een voorbeeld van Hollandsch Welvaart. Ze zit al aardig goed, zelfstandig, is behoorlijk sterk, draait van rug naar buik en eet al wat groente en fruit. Ze mag nu zelfs brood gaan eten. Mijn hemel, wat gaat het snel.
Wat ook snel gaat is de tijd vanmiddag; ik had plannen, maar Timme’s leidster drukte me formulieren in handen om in te vullen. En Elske mag wel weer wakker gemaakt als ze nog wat drinken moet voor we broer en zus van school halen.
Stofzuigen kan straks ook hè. Zucht.
Weer een dag in (ijskoude) lucht opgegaan… Nahnee, natuurlijk niet, straks gewoon de kids aan het werk zetten, haha!
Gegroet, allen! (Ah! Het Meisje wordt zelf wakker nu, perfecte timing!)
12
comments


