Wat een opwind­ing, vorige week!

Bij thuiskomst voor het tussen-de-middag-broodje bleek dat we post had­den.
Niet zomaar post. Kabouterpost!

Gericht aan Bente, Timme en Elske Bouw­man… Wat span­nend.
Dat moest uit­er­aard meteen uitgepakt.

En tij­dens de lunch las ik het boekje voor. Dat viel niet mee, broodje kaas-met-mosterd eten én voor­lezen. Maar jon­gens, we had­den een pakket gekre­gen van Wam­pus! Wam­pus de moes­tuink­abouter heeft zaad­jes verza­meld en nu vraagt hij aan ons om hem te helpen, en als wij dan zaaien, dan kan hij ´s nachts een beetje kabouter­magie komen ver­richten, om de plan­t­jes te helpen groeien.
De juffies op school wer­den ook nieuws­gierig van zoveel kabouter­en­t­hou­si­asme. ‘Wij mogen kabouter Wam­pus helpen! We gaan zaaien!‘ kwa­men mijn kleutert­jes hieperde­pieper vertellen op school.

Het hele pakket is echt zó goed te doen met de kinderen. Het ver­haal van Wam­pus geeft een geweldige inlei­d­ing, de zaad­jes van radijs, oost­indis­che kers, sla, wortelt­jes en tuinkers zijn in mooie bestem­pelde zak­jes ver­pakt, er is een duidelijke zaaikaart opgenomen in het boekje. Maar het belan­grijk­ste is toch die glin­ster­ing in de oog­jes als we het over Wam­pus hebben. En dat ent­hou­si­asme voor het zaaien– groeien van de plan­t­jes! Kijk, hier zijn we bezig met het vullen van de zakjes.

En dan moet het op een mooi licht plekje in de kamer staan. Elke dag voorzichtig water geven! En dan ´s ocht­ends kijken… ‘Mama-mama Wam­pus is geweest! De plan­t­jes zijn gegroeid!‘ ♥

Het werk­jasje en de muts van Wam­pus hangen klaar.

♥ ♥ ♥

Deze kabouter­post bestel je natu­urlijk bij de Kabouter­fab­riek!