Vandaag is een toffe dag. Haha. Ik meen het! Ik stond op met een zwaar gevoel. Grijs, was ik. Want de regen suisde langs het raam, het droop. Dus ik dacht: BWUUUH. Een gevoel van ik-wil-niet-nee-echt-niet-ik-kruip-er-weer-in was bijna niet te onderdrukken. Ik had het al koud en ik ging het nog véél kouder krijgen, dacht ik. Nat en koud. Maar. Dat is natuurlijk belachelijk. Ik ging. Eerst maar lekker lang onder een warme douche. En ik besloot ter plekke: het gaat vandaag allemaal reuze meevallen.
En ik fietste. Naar school (het regende niet eens meer zo hard toen we heen gingen), naar speelzaal, naar fysius. Naar huis. En toen zag ik de zon! Behoorlijk waterig, dat wel, maar ze was er hoor, tijdens de fietstocht. En thuis was hete thee. En rust.
En toen kwam de post!
En hart-verwarmender kan je het niet krijgen. Kiek dan.
Oeh.. Spannend…
De Pimpelmees!
het Roodborstje!
Oh, zo schoon. Ik ga ze inlijsten. Ben er zo blij mee, Dymph, dankjewel. Kennen jullie het blog van Dymph? Heel inspirerend.
Nu kreeg ik natuurlijk wel een boodschap mee van de vogeltjes: Spread the joy! Daar ben ik helemaal vóór.
En het hartje voor op het mapje, deed me ergens aan denken. Namelijk:
Dat ‘plankie’, links.
Een sterretje, met een hartje. Op een plankie.
Deze. Ik geef het door aan iemand die ik er blij mee maak. Wie wenst?
De rest van de dag… naar speelzaal, naar plus, naar school. Naar huis, naar school, naar huis. Naar school, naar huis. Zo vaak.
En ik ben niet doorweekt geraakt. Heus, ‘t was koud, maar ach.
En wat als.. wat dan nog?
We (ik) moeten ons niet zo laten ringeloren door het weer. De kou in mei. ‘t Is belachelijk, dat ik de kinderen hun winterjas liet halen van zolder… Zo koud… Maar we moeten er toch even doorheen.
Vanmorgen zag ik mijn mooie ketting hangen. Ergens vorig voorjaar gekocht, bij de wereldwinkel. Maar bijna niet (nooit?) gedragen. Ik vind het zo’n mooi ding, maar nu blijkt… het past eigenlijk niet bij me– niet bij mij(n kleren). Gek, hoe dat dan werkt… En zonde.
Fijn weekend!
Nieuwjaarsrolletjes. Want het nieuwe jaar ligt nog opgerold voor je. En met het oude jaar zijn ze plat want dan is alles al geweest. Afgerold. Het blijft multi-interpretabel voor mij (plat: want alles nog mogelijk? Opgerold= afgelopen!) 
Ik had er al een paar pittige uurtjes op zitten waarin ik probeerde goed te maken wat ik afgelopen week aan huishouden had laten liggen (euh.. alles?) en mocht de hele dag blijven rommelen– kindjes verzorgen die pips, ziekig en vermoeid waren maar zeer zoetjes speelden, oma/omi en liesbeth voorzien van een natje en een droogje en af en toe een baktaak waarnemen. 
Hé, ik had het spul in huis gehaald. En heb ook nog wat beslag gemixt. I did my part!