Geknipt!

En we hebben twee nieuwe kinderen…
elske elskeclos

timme timmespiderman

(Betreft de pose: “Zo doet Spi­der­man ook”)

En zojuist heb ik met Bente, Timme en Zinzy een stuk gewan­deld langs de Vecht. Mijn lijf is warm en moe gelopen, maar mijn rug voelt van­daag écht een stuk beter… Gis­teren sliep ik al voor de kinderen in bed lagen en dat hield ik vol tot van­mor­gen half tien… Wow. Meer dan de klok rond. Ik zal het nodig hebben gehad.
aan de wandel

Onze plan­nen voor van­mid­dag liggen nog wat open. Er mag een kast opge­haald in Enschede maar Peter is nog bezig met bood­schap­pen bin­nen hen­ge­len en tegen de tijd dat hij terug is is de dag denk ik al bijna voor­bij;-)
Dus. Ik plof nog even met het moeie lijf op de bank met mijn boek. We zien wel wat het week­end ons nog brengt.

Fijn week­end!
XX

Paasontbijt

Dus in je cool­ste out­fit wachten tot het tijd is
want ze zijn heus niet later wakker als ze een uurtje later mogen komen
En maak­ten ze nog dikke ruzie toen ik weg was,
éven het kleine zusje naar de speelzaal bren­gen…
Nu is het weer dikke mik.
Gelukkig maar.
 Broer en zus!

Knudde

Timme fakete het gis­teren (hoofd­pijn, maar wel kun­nen springen-rennen-zingen-stuiteren-enzovoort) maar hij maakte voor mij een dagje uitrusten mogelijk; hij en Elske ver­maak­ten zich samen uit­stek­end.
Gis­ter­mid­dag werd Bente ziek.

Ik voel me knudde. Zelfs de koffie smaakt niet. Zeer lijf, ver­stopte kop, snot, schuurpapier-keel. Ik teken wat, hang een wasje op, gluur stiekum al naar het stapeltje boeken dat bol.com zojuist bracht. Maar ik heb hel­e­gaar geen con­cen­tratie om te lezen. Die hon­derd­jarige man is nog maar half uit, heer­lijk boek! Miss­chien van­mid­dag, als Elske en Timme bei­den op school zitten.

Het lijkt wel of iederéén zich zo belab­berd en lam­lendig voelt. Kalm an maar voor alle slachtof­fers en doe zo min mogelijk en ‘t voor­naam­ste: alleen din­gen die je leuk vind!
Oh. En eet vooral veel fruit. Ik sinaasappels.

XX

We hebben weer een mijlpaalmomentje!

Hoe laat ging die wekker ook alweer?
Timme mocht van­daag ein­delijk (om 7 uur) naar zwem­les! Peter neemt deze eervolle taak op zich. Dus nu fiets ik op dins­dag met de kinderen naar het zwem­bad zodat Bente les kan kri­j­gen voor C (Ik citeer: “Ik kan al verder dan het gat! Mákke­lijk.”, en de zoon ligt er de vol­gende dag al voor dag en dauw in het eerste badje te spet­teren. Peter heeft zijn best gedaan en het cam­er­aatje ook maar ik denk dat de laat­ste erg last had van de vroegte en de schemer en maar ach kijk toch eens wat een binkie, die vent van ons:

Een big smile. Hij vindt het heel leuk. Mooi zo! Dit is wat je de komende twee (? Ben benieuwd..) jaar gaat doen kerel. Haha.

Een enerverend dagje was het, al met al, want omdat ik vond dat ik Timme toch ten min­ste even moest uitzwaaien voor zijn eerste les, was ik rond kwart over 6 ook al op. En had daarna een pit­tig gevuld dagje. Ik haalde mijn fiets op (en kreeg daar een heel blij gezicht van):

en schar­relde daarna bij hema nog wat op tussen de uitverkoop­kleren voor de kinders, liet Elske een nacht­lam­pje van Hello Kitty uit­zoeken bij de A winkel omdat ze zo vre­selijk bang is in het donker momenteel, ‘k had ‘t vre­selijk koud op de fiets, haalde om kwart over 12 5 kinderen op van school, smeerde brood­jes voor de hele bups, enter­tainde de groep naar boven (Ver­maak je jon­gens, mama moet puin­ruimen) sopte dan de kast en deed aan her-inrichten aangezien er gis­teren een glasvezelme­neer had huis­ge­houden en ik kookte tot slot óók nog eens een zalige spaghetti met gehak­t­bal­let­jes. Klinkt behoor­lijk Super­Woman hè?
Maar nu is de koek toch wel op.
Nog even een foto van het jurkje. Lang leve MP! Maar als ik weer schoe­nen wil kopen? Doe maar in een ste­nen winkel Miek. Eerst de ver­keerde maat (maar het per­fecte model hè! Echt het per­fecte model!) Dr Martens te pakken, nu een héél goeikoop paar laarsjes maar die zit­ten dus ook werke­lijk heel goeikoop slecht. Ach. En wee. Ze zijn me nog niet gegund, de nieuwe favori­ete laarsjes. Dan nog maar een poosje op de reeds flink ver­sleten lage Docs.
Maar ‘k heb wel een leuk jurkje.

En ‘n toffe fiets.
Blije Miek.

Oh en zag u deze Pearl Jam Twenty docu van Het Uur van de Wolf al? Helpt zeer om dit te kijk-luisteren als je een flinke opruim//schoonmaakklus hebt. Echt. Het duurt alleen wel wat lang, dat schoon­maken en zo, want je gaat steeds hard meezin­gen en dan weer stil luis­teren, maar dan heb je wel een belev­ing te pakken hoor. :)

XX!

Ohja, en nu moet ik dus nog zo’n krat voorop. Heeft hema niet meer. Suf! Waar schar­rel ik nu zo’n kun­st­stof krat op? Roept!

Het spoor bijster

Ja. Ik ben het spoor een beetje bijster. Of eigen­lijk; het is wel lekker om even geen spoor te hebben. Mijn hoofd zit zo vol, het is nu kunst er af en toe iets uit te plukken en het om te zetten naar beeld en woord. En om af en toe mijn gedachten even uit te zetten.
Komt wel.
Ik ga de kinderen naar Enschede bren­gen! XX